Historia rasy

Owczarek szetlandzki jest potomkiem czarnego King Charles Spaniela, psów z Grenlandii "Yakki", psów pasterskich w typie szpica z krajów skandynawskich skrzyżowanych z miejscowymi psami Wysp Szetlandzkich.

Powstawanie rasy datuje się na XVIII wiek, kiedy to żeglarze z różnych krajów regularnie przypływali na Wyspy Szetlandzkie. Krzyżówki"żeglarzy" i rdzennych psów szetlandzkich okazały się dobrymi psami do pracy i w mieście i na wsi.

Klimat Szetlandów jest surowy, roślinność marna, więc zwierzęta hodowlane przystosowane do bytu w trudnych warunkach były niewielkich rozmiarów. Do małego inwentarza potrzebny był nieduży ale wytrzymały i pojętny pies.

Sheltie świetnie spełniał te warunki. W mieście łapał szczury i myszy, na wsi był świetnym stróżem i pasterzem. Na początku owczarki szetlandzkie nie wyglądały tak atrakcyjnie jak dziś. Dla poprawy wyglądu były kojarzone z papilonem i z Collie, aż w końcu typ został ujednolicony - za sprawą Pana Loggie - i na Wystawie Crufta w 1906 roku zostały pokazane jako miniaturowe Collie i uznane przez brytyjski Kennel Club. Klub hodowców powstał zaś w 1914 roku.

Typ, który znamy dzisiaj został ustalony z egzemplarzy ocalałych po II-giej wojnie światowej.